Van automonteur tot wethouder. Het kan soms raar lopen in het leven. Floris Schoonderwoerd weet er alles van. Als jong broekie van 17 stapte hij het gemeentehuis binnen ‘met een grote bek’. Vijf jaar geleden werd hij een van de jongste wethouders van Nederland, maar wel een met succes. Inmiddels heeft hij regelmatig contact met staatssecretaris Van Rijn over ‘zijn’ werk als wethouder voor de meest kwetsbaren in de samenleving en dat werk wil hij nog vier jaar doorzetten. Als lijsttrekker leidt hij PRO de verkiezingen in.

Vertel eens: hoe wordt een automonteur wethouder?
‘Ik ben nooit automonteur geweest. Ik heb mijn papieren gehaald, maar daar is alles mee gezegd. Als ik pech heb, komt de ANWB. Ik ben die opleiding gaan doen, omdat ik geen idee had wat ik wilde. Stiekem was ik ondertussen al heel erg bezig met politiek. Ik was me er niet van bewust, maar bij jongerensociëteit Meddle was ik in het klein al aan het organiseren wat ik nu op gemeentelijk niveau probeer te bereiken: mensen verbinden en krachten bundelen om iets voor elkaar te krijgen.’

Rond Valentijnsdag ontvingen de inwoners van Kaag en Braassem een kaart van jou waarin je hen de liefde verklaarde. Dat werkte sommigen op de lachspieren. Kun jij je nog vertonen onder je vrienden?
‘Haha, die verklaren me toch al voor gek dat ik er zin in heb om elke week met mijn kop in de krant te staan en in de kroeg te worden aangesproken over alles in de gemeente. Maar de essentie van die kaart, daar sta ik volledig achter. Ik doe dit werk met hart en ziel en wil de zaken die ik in gang heb gezet de komende vier jaar doortrekken. Zeker met betrekking tot de drie decentralisaties, de taken op het gebied van werk, zorg en inkomen die de Rijksoverheid voor soms de helft van het budget over de schutting kiepert naar gemeenten. Dat zijn taken die gaan over alle kwetsbare mensen in onze samenleving en die verdienen een fatsoenlijk bestaansminimum. Daar maak ik me sterk voor, maar dan heb ik wel de hulp en het vertrouwen van de kiezer nodig. Vandaar die Valentijnskaart.’

En dan nu de meest wezenlijke vraag: waarom kon je dat niet met de PvdA en ben je overgestapt naar PRO?
‘Ik ben niet overgestapt. Ik heb, samen met een club mensen, bijna twee jaar lang gesprekken gevoerd, workshops georganiseerd, brainstorms gehad over de toekomst van de gemeente. Over vragen als: waarom ben jij zo betrokken bij jouw dorp, vereniging, de zorg, recreatie enzovoort, maar zien we je nooit in het gemeentehuis? Wat zou er nodig zijn om jou wel betrokken te krijgen? Uiteindelijk is daar aan analyse uit ontstaan die vrij duidelijk liet zien dat de betrokkenheid, kennis en kunde overal in onze gemeente aanwezig is, maar dat mensen moeite hebben om in een hokje van een landelijke partij gestopt te worden. Dan moet je die drempel dus wegnemen. Een brede, lokale politieke vereniging was het antwoord. En kijk eens hoeveel enthousiasme en betrokkenheid we sinds de oprichting al hebben weten los te krijgen: een mooie kieslijst, een club enthousiaste mensen die de vereniging willen dragen en een rap groeiend aantal leden. Onze analyse klopte.’

En nu is het 19 maart en gaat Kaag en Braassem naar de stembus. Wat verwacht je van de uitslag?
‘Ik vind het heel moeilijk in te schatten en heb in mijn hoofd rekening gehouden met alle scenario’s: we halen maar 1 zetel, we worden de grootste… Ik weet het niet, maar ik zou graag nog een tweede termijn als wethouder aan de slag willen in deze gemeente. Ik hoop dus dat de kiezer ons het vertrouwen geeft om de komende vier jaar die betrokkenheid van onze inwoners een plek te geven in het besluitvormingsproces van de gemeente. De afstand tussen gemeente en inwoners moet kleiner worden, want er gaat de komende jaren zoveel veranderen in gemeenteland en alleen samen kunnen we daar sterker uit komen.’

Succes vandaag en wil je je eigen partijgenoten een plezier doen? Geen grappen meer maken over je gewicht, iedereen kent ze inmiddels wel…
‘Haha, ik zal er naar luisteren en ik doe mijn best om niet teveel extra kilo’s mee te sjouwen.’