‘Streng doch rechtvaardig’ noemen zijn leerlingen van het Fioretticollege in Hillegom hem. ‘Ik denk dat het beeld wel klopt’, reageert economieleraar en teamleider bovenbouw Koen Mollers die op nummer tien van de kieslijst van PRO staat. ‘Het is leuk om geliefd te zijn bij mijn leerlingen, maar ik ben er bovenal om mijn leerlingen een diploma te laten halen.’

Links, lui en lak aan de burger is een bekend boekje over ambtenaren. Hoe zit dat met docenten?
‘Ik ben hartstikke sportief! En de rest klopt ook niet. Natuurlijk zijn er goede en minder goede ambtenaren en leraren, maar dat geldt ook voor alle andere beroepen en mensen. Denken in stereotypen helpt niet als je iets wilt bereiken. In het onderwijs werkt het denken in stereotypen bijvoorbeeld helemaal niet! Elke leerling is uniek en heeft zijn eigen route op weg naar een diploma en volwassenheid. Ik hoop daar samen met mijn collega’s en teamleden een steentje aan bij te dragen.’

In de gemeentepolitiek kun je geen diploma’s halen. In de ogen van sommigen kun je zelfs niet slagen. Wat is daar dan je doel?
‘Samen iets willen bereiken. Ik vind echt dat we als samenleving, als dorp of als wijk moeten proberen om iets te bereiken. De samenleving is steeds individualistischer geworden, maar er komen uitdagingen aan die we alleen samen kunnen oplossen. Al is het maar in je eigen wijk: help die mevrouw op de hoek van de straat als ze hulp nodig heeft! Samen iets opzetten mét de inwoners van Kaag en Braassem, is veel beter dan topdown besturen. Denk daarbij aan het dorpshart van Leimuiden, dat zou echt samen met de inwoners ontwikkelt moeten worden.’

Daarin herken ik de woorden van PRO. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat je je bij deze partij hebt aangesloten?
‘Dat klopt ik zie veel in de visie van PRO en vind ook de ruimte om mijn eigen ideeën daarin vorm te geven. Een van de ideeën die ik bijvoorbeeld aan het uitdenken ben, is Kaag en Braassem Actief. Een initiatief waarin ik, samen met andere leden van PRO, een platform wil opzetten om initiatieven uit de dorpen en inwoners uit diezelfde dorpen bij elkaar te brengen. Want in de dorpen in onze gemeente zijn steeds nieuwe acties of initiatieven die maatschappelijk draagvlak verdienen. Denk hierbij aan een schoonmaakactie in de wijk, het helpen van hulpbehoevenden in je eigen wijk en het organiseren van een (sportief) evenement. PRO wil die initiatieven ondersteunen en stimuleren. En verenigingen krijgen de mogelijkheid om de verschillende vacatures die zij hebben voor vrijwilligersfuncties onder de aandacht te brengen. Zo wil ik samen met PRO een steentje bij te dragen aan een participerende maatschappij.’

Dat klinkt wel heel idealistisch?
‘Zijn heel veel leraren dat niet een beetje? En bij mij is het misschien wel sterker, omdat het in mijn bloedlijn zit. Mijn vader, in Leimuiden een zeer bekende en gewaardeerde vrijwilliger, heeft meer dan 30 jaar onderwijservaring op zijn naam staan evenals mijn moeder. En sinds kort is mijn vrouw ook bevoegd basisschooljuffrouw.’

En stel, in het onwaarschijnlijke geval, dat je als nummer tien op de kieslijst niet in de gemeenteraad komt. Hoe ga je je dan inzetten?
‘Ik wil dan vanuit een ondersteunende rol zeker mijn steentje bijdragen aan het samenbrengen van instanties, inwoners en gemeente. Meewerken aan een stukje vernieuwing.’

Ben je naast idealist ook nog realist? Doe je met andere woorden ook nog iets dat níet met de goede zaak te maken heeft?
‘Ik best wel sportief, vind ik zelf. Ik ben net aan mijn kruisbanden geopereerd, maar daarvoor deed ik aan voetbal, wielrennen, mountainbiken skiën en andere bergsporten.  Daarnaast vind ik het erg leuk om met mijn kinderen erop uit te trekken. O ja, en met mijn vrouw! Vergeet die alsjeblieft niet…’